Λουμπάρδα. Ένα από τα ωραιότερα σημεία της περιοχής μας και ταυτόχρονα ένα από τα πλέον παρατημένα και ανεκμετάλλευτα. Μια παραλία που κατά τους θερινούς μήνες δέχεται εκατοντάδες επισκέπτες σε καθημερινή βάση. Μια παραλία χωρίς την παραμικρή υποδομή, με ένα “έκτρωμα” (πρώην νυχτερινό κέντρο – Μπικίνι) να δεσπόζει καταμεσής καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του χώρου. Λίγο πιο πίσω, μια τεράστια έκταση, επίσης ανεκμετάλλευτη αλλά και παντελώς παρατημένη, που ενώ θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, αφήνεται ως έχει και αρκετές φορές μετατρέπεται σε ένα τεράστιο τσαντίρι φιλοξενώντας νομάδες αθίγγανους. Επιπλέον, όπως πολύ σωστά επισήμανε η φίλη η Ράνια στο μήνυμα της, η πρόσβαση στην παραλία, πολλές φορές ενέχει σοβαρούς κινδύνους.

Εγώ δεν θα μπω στη λογική να αναζητήσω απαντήσεις από τους αρμόδιους για τα όσα συμβαίνουν στην παραλία της Λουμπάρδας, γιατί γνωρίζω ότι η κάθε πλευρά θα μου δώσει απαντήσεις που δεν πείθουν. Όλοι θα προσπαθήσουν να μεταφέρουν τις ευθύνες αλλού. Έχω κατά καιρούς ακούσει διάφορα, περί δικαστικής εμπλοκής του δήμου με τον επιχειρηματία του πρώην νυχτερινού κέντρου, περί αποζημιώσεων που ζητάει να του καταβληθούν και πολλά άλλα. Όλα αυτά τα περνάω στα “ψιλά”. Δεν είναι δυνατόν να μη μπορεί να βρεθεί μια λύση, εκτός κι αν υπάρχουν συμφέροντα που δεν θέλουν να βρεθεί λύση! Δεν είναι δυνατόν ένας ολόκληρος δήμος να βρίσκεται δέσμιος ιδιωτικών συμφερόντων! Σίγουρα η σημερινή δημοτική αρχή φέρει την μικρότερη ευθύνη για αυτή την κατάσταση που ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν επί δημαρχίας Γκίκα. Το θέμα όμως δεν είναι τι έγινε τότε, αλλά τι γίνεται τώρα.

Λίγο πιο πίσω υπάρχει ένας τεράστιος χώρος με ελάχιστα δέντρα ο οποίος μένει επίσης ανεκμετάλλευτος. Κάποτε φιλοξενούσε τις εκδηλώσεις για την ετήσια γιορτή του κρασιού, κάποιες φορές φιλοξένησε περαστικά τσίρκο και τις περισσότερες φορές φιλοξενεί νομάδες αθίγγανους. Κανένας δεν έχει σκεφτεί να εκμεταλλευτεί αυτόν τον χώρο; Η έκταση του είναι τέτοια που θα μπορούσε να γίνει ένας όμορφος χώρος αναψυχής, χώρος για πολιτιστικές εκδηλώσεις, χώρος για αθλητικές εκδηλώσεις κλπ. Θα μπορούσε να γίνει ένα σημείο αναφοράς για τον δήμο μας και φυσικά για ολόκληρη την περιοχή μας. Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια κανένας δεν έχει κάνει τίποτα. Κανένας δεν ενδιαφέρθηκε. Το μόνο που έχω ακούσει, ήταν η εξωπραγματική ιδέα του πρώην δημάρχου του Παπαγιαννόπουλου που έλεγε ότι θα κάνει την Λουμπάρδα Χαβάη με τρενάκια να τρέχουν γύρω-γύρω!!! 

Πόσο δύσκολο είναι στ’ αλήθεια, να δημιουργηθεί ένα ασφαλές σημείο πρόσβασης στην παραλία της Λουμπάρδας; Ένα φανάρι ή μια υπόγεια διάβαση; Η προσπάθεια διάσχισης της παραλιακής Αθηνών- Σουνίου στο συγκεκριμένο σημείο, είναι καθαρά θέμα τύχης! Πόσο μάλλον όταν αυτό γίνεται από πεζούς που το μόνο που θέλουν είναι να πάνε να κάνουν ένα μπάνιο. Το πλησιέστερο φανάρι προς την πλευρά της Αγίας Μαρίνας είναι περίπου στα 500 μέτρα και προς την πλευρά της Βάρκιζας είναι περίπου στο χιλιόμετρο. Και στις δύο περιπτώσεις, είναι αδύνατο για έναν πεζό να τα χρησιμοποιήσει. Ακόμα και όταν έρχεσαι από την πλευρά της Αγίας Μαρίνας με αυτοκίνητο, είσαι υποχρεωμένος να περιμένεις στ’ αριστερά του δρόμου, κινδυνεύοντας να πέσουν πάνω σου αυτοκίνητα που έρχονται από πίσω. Ρώτησα κάποτε τον τότε δήμαρχο Ντίνο Γκίκα σχετικά με την τοποθέτηση φωτεινού σηματοδότη και δημιουργία διάβασης πεζών στο συγκεκριμένο σημείο. Η απαντήσεις που έλαβα δια στόματος του τότε δημάρχου, ήταν: α) είναι πολύ κοντά τα φανάρια της Αγίας Μαρίνης – Κορωπίου και από την άλλη το φανάρι στο Ρίμπας. β) για να τεθεί από πλευράς δήμου θέμα για φανάρι στο σημείο, πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις ότι το σημείο είναι επικίνδυνο…εν ολίγοις πρέπει πρώτα να γίνει κάποιο πολύ σοβαρό θανατηφόρο ατύχημα και μετά βλέπουμε! 

Άκουσα κάποια στιγμή για μια πρόταση που ήθελε την δημιουργία ενός δρόμου για περίπατο που θα ακολουθούσε την παράκτια γραμμή και θα έφτανε μέχρι την παραλία της Αγίας Μαρίνας. Αυτή ήταν μια καλή πρόταση, εάν αληθεύει. Γιατί δεν προχώρησε; Κόλλησε μήπως σε τίποτα γραφειοκρατικά γρανάζια ή απλά ξεχάστηκε; Ή μήπως κάποιοι δεν έχουν την θέληση να “κτυπηθούν” στα ίσια με το σύστημα προς όφελος του τόπου τους, όπως πχ έκανε ο Φιλίππου* στον όμορο δήμο των Καλυβίων όταν ξεκίνησε την μάχη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των παραλιών του δήμου του; Μήπως τελικά για όλα τα πιο πάνω ευθύνεται η έλλειψη θέλησης ή απλά κανένας δεν ενδιαφέρεται; Όλοι οι δήμοι ανά την Ελλάδα που έχουν την τύχη να “βρέχονται” από θάλασσα, κάνουν τα πάντα για να αξιοποιήσουν αυτό το προνόμιο. Στον δήμο μας έχεις την αίσθηση ότι γίνεται ακριβώς το αντίθετο! Γιατί; 

[φωτ. 2] 1: Ο τεράστιος ανεκμετάλλευτος χώρος όπου μπορούν να δημιουργηθούν υποδομές για πολιτιστικές, αθλητικές, συνεδριακές ή άλλες εκδηλώσεις. 2: Το “ελεύθερο” τμήμα της παραλίας. 3: Οι εγκαταστάσεις του πρώην νυχτερινού κέντρου “Μπικίνι”. 

Θεωρώ ότι αυτό που λείπει – και εδώ – είναι η έλλειψη θέλησης για έργα. Δεν δέχομαι με τίποτα δικαιολογίες επιπέδου “φταίει το τάδε υπουργείο, είναι αρμόδιος ο τάδε γραμματέας” κλπ. Όποιος θέλει να κάνει έργο, το κάνει πηγαίνοντας “κόντρα στο κύμα”. Δεν είμαι της άποψης ότι όλα γίνονται με το μαγικό ραβδάκι, αλλά δεν μπορώ να αποδεχτώ και την θέση “σηκώνω τα χέρια ψηλά” ή την θέση “φταίνε οι προηγούμενοι”… 

Δεν θα εκπλαγώ καθόλου εάν κάποιο πρωί δούμε την παραλία “κλειστή” εξαιτίας κάποιου συμβολαίου μεταξύ κράτους και ιδιωτικών εταιρειών. Ποια θα είναι τότε η στάση όλων των τοπικών φορέων και αρμοδίων; Γιατί δεν αποφασίζει σύσσωμη η δημοτική αρχή να βάλει κάτω τα πράγματα και από κοινού να αποδώσουν στον δήμο ένα έργο με ουσία, πριν καταφθάσουν οι διάφοροι “κουμπάροι” που κάποια στιγμή θα δουν την αξία αυτού του κομματιού της περιοχής μας και θα σπεύσουν να το εκμεταλλευτούν δεόντως;

* …σχετικά άρθρα: [1] [2]