Αγαπητοί φίλοι και φίλες της σελίδας.

Είναι γνωστό ότι στην Αγία Μαρίνα “δραστηριοποιούνται” κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι θεωρώ ότι πλην ελαχίστων και συγκυριακών κατά βάσει περιπτώσεων, δεν έχουν να επιδείξουν κανένα έργο ουσίας, λένε όμως πολλά σε μια προσπάθεια τους να αποδείξουν την σπουδαιότητα τους. Ένας εξ’ αυτών, όπως έμαθα σε κάποια κοινωνική εκδήλωση προ καιρού, διεμήνυε στους ψηφοφόρους του ότι αυτός πάλεψε και αγωνίστηκε για την εγκατάσταση του νέου δημοτικού σχολείου στην περιοχή μας. Σημείωση [1] στο τέλος του κειμένου. Παράλληλα, δημοτική σύμβουλος της κυβερνώσας τοπικής παράταξης, διαμηνύει στους ψηφοφόρους της, τους αγώνες της για την εγκαθίδρυση του πολιτιστικού κέντρου και του γυμναστηρίου, αλλά όταν ερωτάται για τα κρίσιμα θέματα που έχω θέσει και εδώ (Λουμπάρδα, λυματολάσπη, σκουπίδια κλπ), μεταθέτει αυτομάτως τις ευθύνες στον δήμαρχο ή απλά καταθέτει δηλώσεις που υποτίθεται ότι έχει κάνει ο δήμαρχος. 

Εγώ σαν πολίτης, που θεωρώ ότι έχω νου, κριτική ικανότητα και που δεν αρέσκομαι στην βρώση “κουτόχορτου” και μάλιστα αμάσητου, τι πρέπει να κάνω; Πρέπει να σωπάσω; Πρέπει να αφήσω τον πάσα ένα να εμπαίζει την νοημοσύνη μου; Πρέπει να το βουλώσω; Κοινώς να βγάλω τον σκασμό μου και να σταματήσω να ενδιαφέρομαι για τα όσα συμβαίνουν γύρω μου;

Χθες, έτυχε να συναντηθώ με στέλεχος της Αναγέννησης, ο οποίος πάνω στην κουβέντα, εξέφρασε την άποψη ότι εάν ο δήμαρχος πρωτοστατήσει πχ σε μια διαμαρτυρία για τα λατομεία και για το θέμα που έθιξε η Ελευθεροτυπία, αυτομάτως θα χάσει κάθε πιθανότητα να λάβει έστω κι ένα ευρώ για έργα υποδομής από υπουργεία και νομαρχία! Έρχομαι λοιπόν εγώ σαν πολίτης αυτού του τόπου και ερωτώ: δηλαδή οι ζωές μας και η υγεία μας είναι θέμα ελάσσονος σημασίας; Την ίδια ακριβώς άποψη, εξέφρασε προ ημερών και δημοτική σύμβουλος της περιοχής. Όλα αυτά τι δείχνουν; Αφήνω τα συμπεράσματα σε εσάς γιατί εγώ ήδη έχω χαρακτηριστεί ως “δάκτυλος” του ενός συνδυασμού προς τον άλλο και αντιστρόφως. Σημείωση [2] στο τέλος του κειμένου. Οφείλω να τονίσω σε αυτό το σημείο το εξής: θεωρώ ότι οι απόψεις που εκφράζονται από τους ως άνω αναφερομένους, είναι προσωπικές και ότι δεν έχουν καμία σχέση με τον δήμαρχο κ. Αθανασόπουλο.

Την Αγία Μαρίνα την έχουν παραπεταμένη. Το “κέντρο” (κεφαλοχώρι = Κορωπί), δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον, θα έλεγα μάλιστα ότι μας έχουν ξεγραμμένους. Για το “κέντρο” υπάρχουμε μόνο προεκλογικά. Έχουν στην περιοχή τους ένα διαμάντι και αντί να το αναπτύξουν και να το αναδείξουν προς όφελος όλου του δήμου, όπως κάνουν σε κάθε δήμο που υπάρχει έστω και μια μικρή παραλία (εδώ έχουμε μεγάλες και αρκετές), πασχίζουν για το αντίθετο! Οι επίσης παράλιοι δήμοι της Βουλιαγμένης και της Βάρκιζας είναι πόλοι έλξης που επιφέρουν εκατομμύρια στα ταμεία τους, γιατί απλά φρόντισαν να αναδείξουν το διαμάντι που λέγεται θάλασσα. Η ίδια θάλασσα βρέχει και την περιοχή μας, αλλά σταματάει να αποδίδει αμέσως μετά την Βάρκιζα, γιατί κάποιοι όλα αυτά τα χρόνια φρόντιζαν μόνο τον “κάμπο”. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, τον μαρασμό, την ΜΗ ανάπτυξη και την ευκαιριακή εκμετάλλευση από κάποιους κερδοσκόπους (βλέπε Μπικίνι-Λουμπάρδα). Ίσως οι νεότεροι να μη θυμάστε, αλλά στην Λουμπάρδα γινόταν η ετήσια εορτή του κρασιού. Μια γιορτή θεσμός που διακόπηκε ως δια μαγείας λίγο μετά την εγκατάσταση του νυχτερινού κέντρου (μάλλον ενοχλούσε τους θαμώνες του). Κάθε χρόνο, κατέφθαναν σε αυτή την εορτή, χιλιάδες επισκέπτες. Μια εορτή που ήταν συνυφασμένη με την περιοχή μας. Γιατί δεν φροντίζουμε να την επαναφέρουμε; 

Σε λίγες μέρες έρχονται οι εκλογές στον σύλλογο της Αγίας Μαρίνας. Δεν είμαι μέλος και αρνούμαι να γίνω μέλος ενός συλλόγου που παρά τα όσα λένε, κατά την άποψη μου υπάρχει ως προπαρασκευαστικός προθάλαμος κάποιων που στοχεύουν σε κάποια “θέση” στο δημαρχείο. Πήγα πριν μερικά χρόνια εκεί, για να δω από κοντά την ανάρτηση κάποιου σχεδίου πόλεως. Βρέθηκα μπροστά σε κάποιους “πολιτευτάδες” που μου επέδειξαν μια μακέτα με σχέδια μεγαλεπήβολων έργων που υποτίθεται ότι πάσχιζαν να ολοκληρώσουν. Δεν με έπεισαν και το λέω ανοιχτά. Δεν είμαι από αυτούς που εντυπωσιάζονται από “λόγια” και μάλιστα περίτεχνα πλασμένα. Δεν είδα κανέναν τους να δραστηριοποιείται, να βγαίνει στον δρόμο σπίτι-σπίτι και να ενημερώνει για το οτιδήποτε. Δεν βρήκα ποτέ στο γραμματοκιβώτιο μου έστω και ένα έντυπο που να λέει “υπάρχουμε σαν σύλλογος”. Μήπως τελικά δεν υπάρχει ο σύλλογος; Στα χαρτιά υπάρχει, έδρα έχει, μέλη έχει…μόνο που το γνωρίζουν ελάχιστοι. Το ότι αυτοί οι ελάχιστοι το γνωρίζουν μεταξύ τους, αυτό δεν λέει τίποτα. Η περιοχή δεν κατοικείται πλέον από μερικές εκατοντάδες μόνιμων και διάσπαρτων κατοίκων, αλλά από μερικές χιλιάδες μόνιμων κατοίκων. Πόσοι από αυτούς γνωρίζουν την ύπαρξη του συλλόγου; Σε τι έχει ακουστεί και πρωτοστατήσει αυτός ο σύλλογος; Έχει πρωτοστατήσει σε θέματα που αφορούν την καθημερινή ζωή, έχει κάνει κάτι για το περιβάλλον, έχει διοργανώσει συναυλίες, πολιτιστικές βραδιές, έχει φτιάξει έναν χώρο συγκέντρωσης για τα παιδιά, έχει κάνει καμπάνια για τα όσα έχει πετύχει, έχει καλέσει τον κόσμο να συσπειρωθεί γύρω του; Τίποτα από όλα αυτά. Κι αν έχει κάνει (προσωπικά δεν το γνωρίζω), αυτά δεν έχουν ακουστεί. Ο σύλλογος μιας περιοχής δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα “οικιστικά” και για τα σχέδια πόλεως που θα νομιμοποιήσουν τα χιλιάδες αυθαίρετα. Πρωτοστατεί σε θέματα που αφορούν την βελτίωση της καθημερινής ζωής των κατοίκων, παρακινεί τους κατοίκους σε διάφορες δημιουργικές κινητοποιήσεις, δημιουργεί βιβλιοθήκη, διοργανώνει εκδηλώσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος, ενημερώνει τους κατοίκους, ζητάει την άποψη τους… Εκτός κι αν υπάρχει για να κάνουν κάποιοι κύριοι το “κομμάτι” τους!

Εάν εμείς οι κάτοικοι της Αγίας Μαρίνας δεν μιλήσουμε και δεν ενδιαφερθούμε, δεν θα γίνει τίποτα. Πρέπει να το κάνουμε και μάλιστα να το κάνουμε σεβόμενοι τους θεσμούς, σεβόμενοι τους εαυτούς μας και μακριά από εμπάθειες και τραμπουκισμούς. Πρέπει να το κάνουμε πολιτισμένα. Μπορούμε να εκδηλώσουμε τις απορίες μας αλλά και τις διαμαρτυρίες μας, με επιστολές, με δημοσιεύσεις, με εμπεριστατωμένες προτάσεις. Αυτή η σελίδα είναι ανοιχτή σε όλους σας. Το έχω ξαναπεί. Εδώ έχετε όλοι το δικό σας βήμα, αρκεί τα όσα πείτε να αφορούν το καλό της περιοχής μας και να μην εκπροσωπούν εκδηλώσεις συμπάθειας ή μίσους προς τον δήμαρχο ή προς την αντιπολίτευση. Όταν κάποιος πράττει σωστά, του το αναγνωρίζουμε και όταν πράττει λάθη του τα καταδυκνείουμε. 

Σημείωση [1]: 

Είναι γνωστό ότι για να δημιουργηθεί ένα σχολείο, πρέπει να μεσολαβήσουν εκατοντάδες “γρανάζια” (υπηρεσίες και υπουργεία). Το να βγαίνουν κάποιοι και να προσπαθούν να πείσουν τους αδαείς περί των “πιέσεων” που άσκησαν για να ολοκληρωθεί το σχολείο, είναι πέρα για πέρα φαιδρό. Δηλαδή τι πίεσαν; Το δασαρχείο, την αρχαιολογική υπηρεσία, τον ΟΣΚ, το ΥΠΕΧΩΔΕ και όλους τους φορείς που εμπλέκονταν σε αυτές τις διαδικασίες; Την περίοδο που ο γιος μου φοιτούσε στο δημοτικό σχολείο του Κιτσίου, άκουγα τα ίδια παχιά λόγια, για πιέσεις που ασκούσαν οι διάφοροι εμπλεκόμενοι στα του σχολείου, για την εγκατάσταση του γυμνασίου σε εκείνη την περιοχή. Κάποια στιγμή και επειδή ήθελα να έχω ιδία άποψη, επικοινώνησα με τον ΟΣΚ για να μπορέσω να έχω μια απάντηση από την πλέον ειδική αρχή. Αυτό που έμαθα, ήταν ότι το να δημιουργηθεί ένα σχολείο, ειδικά σε περιοχή εκτός σχεδίου, ήταν μια διαδικασία όχι απλά χρονοβόρα, αλλά και επίπονη στην οποία εμπλέκονται ένας απίστευτα μεγάλος αριθμός υπηρεσιών. Τότε λοιπόν συνειδητοποίησα το πόσο αστείοι ήταν όσοι υποστήριζαν ότι “πίεζαν” πράγματα και καταστάσεις. 

Διάβασα προ ημερών στην επίσημη ιστοσελίδα του δήμου μας, το ιστορικό για το νέο δημοτικό σχολείο στην Αγία Μαρίνα και το αναδημοσιεύω εδώ γιατί θεωρώ ότι το περιεχόμενο είναι αληθές. Με έντονη γραφή σημειώνω τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες για να κατανοήσουν κάποιοι πως η προσπάθεια τους να προβληθούν ως πρόσωπα κλειδιά στην ολοκλήρωση του έργου, είναι τουλάχιστον αφελής:

Το ιστορικό

==========

Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, το 1991 ( αρ. 220/91), επί Δημαρχίας Κωνσταντίνου Γκίκα ζητήθηκε από το Δασαρχείο Πεντέλης η παραχώρηση δημόσιας δασικής έκτασης εκτάσεως 9.850 τ.μ στη θέση « Κορίτες-Κόντρα Ρετσίνα» περιφέρειας Δήμου Κορωπίου για ανέγερση διδακτηρίων. Η έκταση τελικά παραχωρήθηκε, τον Ιούνιο του 1994, με απόφαση του τότε κρατικού Νομάρχη στο Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ), έπειτα από σειρά εγκριτικών εγγράφων κρατικών υπηρεσιών ( ΟΣΚ, ΕΟΤ, Εφορεία Προϊστορικών Αρχαιοτήτων, Διεύθυνση Γεωργίας, ΔΟΥ, αρμόδιο Πολεοδομικό Γραφείο, Δασαρχείο Πεντέλης) και της ομόφωνης γνωμοδότησης του Νομαρχιακού Συμβουλίου κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου 1994.

Έκτοτε χρειάστηκαν 10 χρόνια, ώστε επί Δημαρχίας Θεόδωρου Αθανασόπουλου, το Φεβρουάριο του 2004, να ξεμπλοκαριστεί το έργο ύστερα από συντονισμένες πιέσεις της Δημοτικής Αρχής και να εγκριθεί με Κοινή Υπουργική Απόφαση ( ΥΠΕΧΩΔΕ και Υπ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ) το αναγκαίο, για περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως, Τοπικό Ρυμοτομικό Σχέδιο.

Η αρχική έγκριση του Τοπικού Ρυμοτομικού χρειάστηκε να υποστεί διορθώσεις και τροποποιήσεις με αντίστοιχες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις ( Αύγουστο 2004 και Ιούλιο του 2005) λόγω αρχικών τεχνικών σφαλμάτων και λανθασμένων στοιχείων. Μετά άρχισε η εκπόνηση της μελέτης από τις τεχνικές υπηρεσίες του Ο.Σ.Κ σε συνεργασία με το Δήμο ενώ Σεπτέμβριο του 2006 έγινε η δημοπράτηση του έργου. Όμως λόγω ενστάσεων εργολάβων καθυστερεί η κατακύρωση για ένα χρόνο. 

Τελικά, το 2007, υπογράφεται η σύμβαση μεταξύ του Ο.Σ.Κ και του τελικού ανάδοχου και από τις αρχές του 2008 αρχίζουν οι εργασίες θεμελίωσης και κατασκευής.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η σημερινή Δημοτική Αρχή Κορωπίου αγόρασε όμορο οικόπεδο στη έκταση που παραχωρήθηκε για την εξασφάλιση της πρόσβασης (σημείωση δική μου: διότι είχε παραχωρηθεί οικόπεδο που δεν είχε πρόσβαση από πουθενά!).

Το Διδακτήριο, που κατασκευάζεται θα έχει τρεις ορόφους και θα καλύπτει 12 οργανικές θέσεις Δασκάλων και 2 Νηπιαγωγών.

Η λειτουργία του θα είναι ολοήμερη και θα καλύπτει τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες που δημιουργούνται από τη ανάπτυξη της περιοχής της Αγίας Μαρίνας που εντάσσεται στο Σχέδιο Πόλεως.

Το κτίριο προβλέπεται να παραδοθεί έτοιμο για χρήση το 2009 ενώ ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο ποσό των 4.582.000€. 

Σημείωση [2]:  

Δεν είμαι “δάκτυλος” κανενός. Είμαι ένας “μοναχικός” πολίτης που προσπαθεί να αφυπνίσει με πολιτισμένο τρόπο τους συμπολίτες του έξω από τα στενά όρια που επιβάλλουν οι  δημοτικοί συνδυασμοί. Δεν έχω βλέψεις να γίνω δήμαρχος, ούτε και δημοτικός σύμβουλος. Δεν έχω ανάγκη να καθίσω σε καμία καρέκλα. Δόξα τω Θεό, έχω καρέκλα και στο σπίτι μου και στην δουλειά μου. Στηρίζω αυτούς που “παράγουν” έργο. Κριτικάρω και μάλιστα αυστηρά, όσους δεν παράγουν έργο και όσους δημαγωγούν. Εάν αυτό ενοχλεί και τους μεν και τους δε, είναι δικό τους πρόβλημα και όχι δικό μου. Δεν παριστάνω τον ήρωα και δεν έχω σαν στόχο να παραστήσω τον σωτήρα. Έχω απόψεις και τις εκφράζω. Έχω ερωτήσεις και ενοχλούμαι όταν οι αρμόδιοι όχι μόνο δεν τις απαντούν αλλά με εμπαίζουν κιόλας. Νοιάζομαι για τον τόπο μου, γιατί εδώ ζω και εδώ μεγαλώνει το παιδί μου. Ξέρω ότι θα συναντήσω δυσκολίες σε αυτό που κάνω και η μεγαλύτερη δυσκολία όλων, είναι ο “ωχ-αδελφισμός” και η “αδιαφορία” που διακρίνει τους περισσότερους πολίτες όχι μόνο αυτού του τόπου, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Γνωρίζω πολύ καλά ότι για κάποιους θα είμαι ακόμα ένας “γραφικός” τύπος, αλλά αυτό δεν με ενοχλεί. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο από όλα, είναι να στέκομαι άπραγος και αμέτοχος απέναντι στα όσα γίνονται και που αφορούν και εμένα.